2/5/2008 - Proje Yap

Yazılarda yer alan linklere bayılıyorum.

Fark etmediğiniz, haberiniz olmayan siteler buluyorsunuz.

Oradan oraya pıt pıt giderken neler neler keşfediyorsunuz...

İşte bir örnek:

Müdavimi olduğum Zerrin, bir link koymuş yazısına: Zeya... (http://tuttosuzeya.blogspot.com)

Tık...

“Ne hoş bir yermiş burası, ne güzel bir ifade tarzı var, yazık görmemişim bunca zamandır” düşünceleri içinde dolaşırken “YAP Bloğu” (http://projeyap.blogspot.com) linki bana göz kırptı.

Durur muyum, hemen baktım.

Aman burası tam benlik bir yermiş.

Özellikle mektup yazma çalışmalarına bayıldım.

Blogda yer alan konular bir anlamda insanı kendi içine yönlendiriyor.

Kendi kendini disipline etmesine, artı değerler kazandırmasına yardımcı oluyor.

Derim ki, muhakkak bir uğrayın, inananın pişman olmayacaksınız.

Hele bir de verilen ufak ip uçlarını uygularsanız eminim ki büyük faydasını göreceksiniz.

29/4/2008 - Son dakika... Son dakika...

-         Sterilizasyon için planlanan kurgu anlaşılamadı. Tüm hastaneden çıkan kirli malzeme direkt bu bölüme mi geliyor? Eğer geliyorsa sterilizasyon hacminde ön yıkama, ayrıştırma, çöp, tıbbi atık çıkışı iyi etüt edilmeli.  Tekstil ayrıştırılıp geliyorsa nerede yapılıyor? Çamaşırhane bölümünde mi? Ayrıştırılmadan ekipmanla beraber buraya geliyorsa çamaşırhaneyle birlikte çözmenin büyük kolaylıkları var. Beraber çözülemiyorsa bodrumda çamaşırhane bölümüne ayrıştırma, ön yıkama gibi bölümlerin ilave edilmesi gerekir.

-         Steril malzeme deposunun yanına kendi içinde bağlantılı, öngörülen gün sayısı kadar yetecek genel depo konulmalı, dışarı ile bağlantısı hava kilitli pencere ile kurulmalı, kontrol sağlanmalıdır.

-         Bu bölüm personeli her zaman dışarıya çıkamayacağı için kendi içinde personel dinlenme, sorumlu odası gibi hacimler yerleştirilmelidir.

4/3/2008 - Tuhaf

TUHAF

İlginç ve merak edilen bir başlık oldu değil mi?

Bana da ilginç gelen ve merak ettiğim bir konu var ve sizlerin ne düşündüğünü merak ettim...

Şöyle anlatmaya çalışayım:

İlk bloğumu açtığımda, el işlerimi sizlerle paylaşmak istedim...

Kim ne yapmış, ne güzellikler çıkartmış ortaya, acaba bana da fikir verebilir mi, bende feyz alabilir miyim diye blog blog dolaşmaya başladım...

Bu süre zarfında nedense yemek blogları pek ilgimi çekmemişti.

Daha önce de bahsetmiştim, ta ki Sevgili Zerrin’in sayfasına girene kadar. 

Sonra da büyük keyifle yemek bloglarını gezmeye başladım...

Şu anda düşünüyorum; beni cezbeden neydi diye...

Sanırım samimiyetti...

Paylaşımdı...

Ben bu paylaşımı ve samimiyeti elişi bloglarında göremedim.

Yanılıyor muyum diye bir süredir hobi bloglarını dolaşıyorum...

Nasıl güzel şeyler var anlatamam.

Ama yorumlar kısmına bakıyorum da, en iddialı sayılabilecek bloglarda bile en fazla 6-7, hadi taş çatlasa 10 yorum var...

Kimse “Ya arkadaşım, ne güzel şey yapmışsın böyle, helal olsun sana” dememiş.

Yarım ağızla yazıldığı her halinden belli olan “Eline sağlık, tebrikler” kelimeleri hariç pek bir şey göremedim.

Oysa yemek blogları öyle mi?

Bıdır bıdır herkes blog sahibini destekleyici bir şey yazıyor, moral ve şevk veriyor.

Her yayınlanan yemeğin, pastanın, böreğin, kurabiyenin altında muhakkak bir sürü yorum görebilirsiniz...

İşte beni yemek bloglarına çeken buydu...

Ağır bir itham olacak ama sormadan edemeyeceğim: Acaba elişi bloglarında bir kıskançlık, bir çekememezlik mi var?

Hatırlıyorum, küçükken, komşumuz bir dantel ördü mü, köşe bucak saklardı kimse örneğini almasın diye. Ama bir yandan da övünülmek ister ve dayanamaz, “Bunu ben yaptım” diye gösterirdi. Örneğe bakan diğer insanlar da yukarıda bahsettiğim gibi yarım ağızla “Hııı, güzel olmuş, ellerine sağlık” der, eve gider gitmez örneği kafalarından çıkartmaya çalışırlardı:)))

Kimse kusura bakmasın ben aynen bunları hissettim, elişi bloglarını gezerken.

Sonra kendimi bir çırpıda yemek bloglarına attım ve mutlu oldum:)))

Benim düşüncelerim bunlar işte...

Siz ne dersiniz? Acaba başka bir nedeni mi var bu durumun?

2/3/2008 - kurdele nakışı örümcek gül yapımı

TUHAF

İlginç ve merak edilen bir başlık oldu değil mi?

Bana da ilginç gelen ve merak ettiğim bir konu var ve sizlerin ne düşündüğünü merak ettim...

Şöyle anlatmaya çalışayım:

İlk bloğumu açtığımda, el işlerimi sizlerle paylaşmak istedim...

Kim ne yapmış, ne güzellikler çıkartmış ortaya, acaba bana da fikir verebilir mi, bende feyz alabilir miyim diye blog blog dolaşmaya başladım...

Bu süre zarfında nedense yemek blogları pek ilgimi çekmemişti.

Daha önce de bahsetmiştim, ta ki Sevgili Zerrin’in sayfasına girene kadar. 

Sonra da büyük keyifle yemek bloglarını gezmeye başladım...

Şu anda düşünüyorum; beni cezbeden neydi diye...

Sanırım samimiyetti...

Paylaşımdı...

Ben bu paylaşımı ve samimiyeti elişi bloglarında göremedim.

Yanılıyor muyum diye bir süredir hobi bloglarını dolaşıyorum...

Nasıl güzel şeyler var anlatamam.

Ama yorumlar kısmına bakıyorum da, en iddialı sayılabilecek bloglarda bile en fazla 6-7, hadi taş çatlasa 10 yorum var...

Kimse “Ya arkadaşım, ne güzel şey yapmışsın böyle, helal olsun sana” dememiş.

Yarım ağızla yazıldığı her halinden belli olan “Eline sağlık, tebrikler” kelimeleri hariç pek bir şey göremedim.

Oysa yemek blogları öyle mi?

Bıdır bıdır herkes blog sahibini destekleyici bir şey yazıyor, moral ve şevk veriyor.

Her yayınlanan yemeğin, pastanın, böreğin, kurabiyenin altında muhakkak bir sürü yorum görebilirsiniz...

İşte beni yemek bloglarına çeken buydu...

Ağır bir itham olacak ama sormadan edemeyeceğim: Acaba elişi bloglarında bir kıskançlık, bir çekememezlik mi var?

Hatırlıyorum, küçükken, komşumuz bir dantel ördü mü, köşe bucak saklardı kimse örneğini almasın diye. Ama bir yandan da övünülmek ister ve dayanamaz, “Bunu ben yaptım” diye gösterirdi. Örneğe bakan diğer insanlar da yukarıda bahsettiğim gibi yarım ağızla “Hııı, güzel olmuş, ellerine sağlık” der, eve gider gitmez örneği kafalarından çıkartmaya çalışırlardı:)))

Kimse kusura bakmasın ben aynen bunları hissettim, elişi bloglarını gezerken.

Sonra kendimi bir çırpıda yemek bloglarına attım ve mutlu oldum:)))

Benim düşüncelerim bunlar işte...

Siz ne dersiniz? Acaba başka bir nedeni mi var bu durumun?

28/2/2008 - Kıskançlık

TUHAF

İlginç ve merak edilen bir başlık oldu değil mi?

Bana da ilginç gelen ve merak ettiğim bir konu var ve sizlerin ne düşündüğünü merak ettim...

Şöyle anlatmaya çalışayım:

İlk bloğumu açtığımda, el işlerimi sizlerle paylaşmak istedim...

Kim ne yapmış, ne güzellikler çıkartmış ortaya, acaba bana da fikir verebilir mi, bende feyz alabilir miyim diye blog blog dolaşmaya başladım...

Bu süre zarfında nedense yemek blogları pek ilgimi çekmemişti.

Daha önce de bahsetmiştim, ta ki Sevgili Zerrin’in sayfasına girene kadar. 

Sonra da büyük keyifle yemek bloglarını gezmeye başladım...

Şu anda düşünüyorum; beni cezbeden neydi diye...

Sanırım samimiyetti...

Paylaşımdı...

Ben bu paylaşımı ve samimiyeti elişi bloglarında göremedim.

Yanılıyor muyum diye bir süredir hobi bloglarını dolaşıyorum...

Nasıl güzel şeyler var anlatamam.

Ama yorumlar kısmına bakıyorum da, en iddialı sayılabilecek bloglarda bile en fazla 6-7, hadi taş çatlasa 10 yorum var...

Kimse “Ya arkadaşım, ne güzel şey yapmışsın böyle, helal olsun sana” dememiş.

Yarım ağızla yazıldığı her halinden belli olan “Eline sağlık, tebrikler” kelimeleri hariç pek bir şey göremedim.

Oysa yemek blogları öyle mi?

Bıdır bıdır herkes blog sahibini destekleyici bir şey yazıyor, moral ve şevk veriyor.

Her yayınlanan yemeğin, pastanın, böreğin, kurabiyenin altında muhakkak bir sürü yorum görebilirsiniz...

İşte beni yemek bloglarına çeken buydu...

Ağır bir itham olacak ama sormadan edemeyeceğim: Acaba elişi bloglarında bir kıskançlık, bir çekememezlik mi var?

Hatırlıyorum, küçükken, komşumuz bir dantel ördü mü, köşe bucak saklardı kimse örneğini almasın diye. Ama bir yandan da övünülmek ister ve dayanamaz, “Bunu ben yaptım” diye gösterirdi. Örneğe bakan diğer insanlar da yukarıda bahsettiğim gibi yarım ağızla “Hııı, güzel olmuş, ellerine sağlık” der, eve gider gitmez örneği kafalarından çıkartmaya çalışırlardı:)))

Kimse kusura bakmasın ben aynen bunları hissettim, elişi bloglarını gezerken.

Sonra kendimi bir çırpıda yemek bloglarına attım ve mutlu oldum:)))

Benim düşüncelerim bunlar işte...

Siz ne dersiniz? Acaba başka bir nedeni mi var bu durumun?