Bugün sizlere uzun uzun uzun (!!!!) süre sonunda tamamladığım şömen table
(Ayol bunun söylenişi kolay da yazılışı nasıl ki? TDK’ya baktım yok. Bilen varsa aydınlatsın beni lütfen)
örtümü göstermek istedim.
Dantel işini gerçekten çok seviyorum, büyük keyifle yapıyorum.
Motiflerden ziyade büyük ve yekpare:))) işler daha ilgimi çekiyor.
Ayrıca sapıkça bir düşünceyle yaptığım işlerin kimsede olmasını istemiyorum.
Bir tek benim olsun, herkes “vay beee” desin:)))
Bu isteğimde de dantel kitapları büyük yardımcım oluyor.
Ancak en büyük sorunum, maalesef seçtiğim modellerin zor olması ve bir süre sonra, “Ben bunu yapmak istemiyorummmm, bitmiyorrr, çok zorrrr” diye çığırıp, torlayıp, toplayıp bir kenara atmam...
Aradan epey bir süre geçtikten sonra, sararmış bir halde elime geçince dertlenip,
ha gayret diyip bitiriyorum.
İşte aynı şeyin başına geldiği sevgili örtüm:
Nasıl güzel örermişim...
Aman da aman...
Kalıp gibi çıkar elimden...
Şımarrr.... Şımarrrr:)))
Evet görüldüğü üzere, dantelimiz iki renkten (!) oluşuyor...
Ortadan başlanan dantelin yarısına kadar ki kısmı yapılmış ve fırlatılıp atılmış.
Epey bir ortalıkta süründükten ve rengi istenen (!) kıvama geldikten sonra devam edilmiş:))
Ve bir gün popomu kaldırıp bir zahmet evleneyim bari dediğim gün yıkanıp, ütülenip, insani bir havaya sokulmayı bekliyor:))
Vay beeee, ne örermişim beeee:))))
Megalomanım ben megolamannn, megolamannnn...
Herkesi hasta ederim, bunaltırım, bezdiririmmmm:))))
| 
>
